Nieprawdą jest, że Miasto chce zaniechać segregowania odpadów i ograniczyć się wyłącznie do spalania odpadów.

Wręcz przeciwnie, spalarnia odpadów ma być jedynie uzupełnieniem systemu gospodarki odpadami, jego dopełniającym, ostatnim ogniwem. W tym właśnie celu wprowadzone zostały zmiany do Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej Kraków, tak aby rozszerzyć selektywną zbiórkę odpadów u źródła, czyli u mieszkańców Krakowa. Temu celowi będzie służyła zbiórka w systemie workowym, już na poziomie gospodarstwa domowego, która umożliwi odzyskanie cennych surowców wtórnych (papier, szkło, metal, tworzywa sztuczne). W dalszej kolejności zaplanowano budowę Centrów Recyclingu (in. Zbiorczych Punktów Gromadzenia Odpadów), czyli nowoczesnych bezpłatnych miejsc, gdzie mieszkańcy będą mogli przywozić odpady nadające się do ponownego przetworzenia, a nie mieszczące się do worków czy „dzwonów” oraz odpady problemowe, których nie wolno wyrzucać do pojemników na zwykłe odpady (np. świetlówki, baterie, puszki po farbach, opony, sprzęt AGD, RTV i IT).
Krakowski Zarząd Komunalny w Krakowie jest w trakcie procedury przygotowawczej do budowy Centrów Recyclingu. Łącznie zaplanowano, że na terenie miasta powstanie 7 do 9 takich punktów, które powinny zaspokoić potrzeby mieszkańców Krakowa. Ostatnim, ale nie mniej ważnym elementem systemu segregacji odpadów jest dokupienie i dostawienie kolejnej partii pojemników do segregacji odpadów, tzw. „dzwonów”. W chwili obecnej na terenie miasta rozstawionych jest 570 kompletów dzwonów, natomiast docelowo do końca 2009 roku będzie rozstawionych razem 750 kompletów.

Nieprawdą jest, że w otoczeniu spalarni odpadów występują uciążliwości zapachowe.

Nowoczesne Zakłady Termicznego Przekształcania Odpadów są tak skonstruowane, że w zupełności nie generują przykrych zapachów. Dzięki specjalnym kurtynom podciśnienia odór pochodzący z odpadów utrzymywany jest wewnątrz budynku. Śmieciarki przywożące odpady wjeżdżają do budynku i wewnątrz wyładowują zawartość. Działające instalacje na zachodzie pozwalają ze 100% pewnością stwierdzić że Zakład Termicznego Przekształcania Odpadów nie generuje przykrych zapachów, w przeciwieństwie do składowiska odpadów.


Nieprawdą jest, że spalanie odpadów komunalnych jest szkodliwe dla środowiska i dla ludzi, ponieważ zanieczyszcza powietrze niebezpiecznymi związkami.

Negatywne oddziaływanie na środowisko spalarni odpadów nie może już dotyczyć nowo budowanych instalacji. Zaawansowane rozwiązania technologiczne, zastosowana automatyka oraz narzucone wysokie standardy środowiskowe wykluczają jakąkolwiek możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko.
Wielkość emitowanych zanieczyszczeń (wartości mierzalne) przez funkcjonujące w krajach europejskich Zakłady Termicznego Przekształcania Odpadów, na których ma być wzorowana krakowska spalarnia odpadów są znacząco niższe od regulowanych prawem norm emisyjnych (Dyrektywa 2000/76/WE w sprawie spalania odpadów, Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 roku w sprawie standardów emisyjnych z instalacji)


Nieprawdą jest, że spalanie odpadów komunalnych całkowicie redukuje ilość spalanych odpadów, a tym samym zapobiega ich składowaniu.

W wyniku spalania odpadów komunalnych powstają produkty spalania, stanowią one ok. 35% całkowitej ilości unieszkodliwianych odpadów, z czego żużle i popioły stanowiące 30% ilości spalanych odpadów mogą zostać wykorzystane do celów budowlanych, szczególnie przy budowie dróg.

Nieprawdą jest, że dawne państwa UE-15 rezygnują z metody utylizacji odpadów komunalnych poprzez ich spalanie.

Państwa starej UE inwestują w budowę nowoczesnych spalarni odpadów komunalnych. Widoczne jest to szczególnie w tych państwach UE gdzie zgodnie z zaleceniami dyrektywy 99/31/EC przystępuje się do ograniczania możliwości składowania nieprzetworzonych odpadów.
Szczególnym przykładem jest tutaj Austria, która wobec przyjętych już z dniem 1 stycznia 2004 r. istotnych ograniczeń w deponowaniu nieprzetworzonych odpadów (kryteria dopuszczenia do składowania odpadów są następujące: mniej niż 5% sumarycznego węgla organicznego lub wartość opałowa < 6,5 MJ/kg) znacznie wcześniej przystąpiła do przemyślanego programu budowy na terenie swoich landów sieci instalacji termicznego przekształcania odpadów komunalnych. Podobny przepis, wchodzący w życie z dniem 30 czerwca 2005 r., dotyczy Nieniec. Jednak tam istniejąca sieć tego typu instalacji nie wymaga aż tak szerokiej rozbudowy, jak to widoczne jest na przykładzie Austrii. Dalszym potwierdzeniem tezy, że kraje UE absolutnie nie rezygnują z budowy nowych lub modernizacji starych spalarni odpadów komunalnych są Włochy, a także Portugalia, Hiszpania, Irlandia, gdzie jak dotąd było bardzo mało tego typu instalacji.

Źródło: Pająk T., 2005 r., „Termiczne przekształcanie jako element systemu zagospodarowania odpadów komunalnych i osadów ściekowych”

Na podstawie materiałów

Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie